Στην αρχή αυτής της τραγωδίας έγραφα για τον πόλεμο "όλων εναντίον όλων".
Σήμερα και μετά από μια σειρά εξελίξεων και κοινωνικών διεργασιών που συνεχίζουν να είναι υπό διαρκή διαμόρφωση, προκύπτει με διάφορα χαρακτηριστικά μια πορεία προς μια κοινωνία όπου το μίσος διαμορφώνει εν πολλοίς τις εξελίξεις.Και όχι μόνο με τις χαρακτηρισμένες Χρυσαυγήτικες λογικές και πρακτικές ή τις άλλες των μπαχαλάκηδων, αλλά σε ευρύ κοινωνικό καθημερινό πλαίσιο ,όπου ο καθένας τείνει να εξελιχθεί σε ένα τύπο "με το ζωνάρι λυμένο για καυγά".
Μεγάλο θέμα που δεν μπορώ να αναλύσω αρκετά σήμερα, αλλά να δώσω μερικές όψεις του απλά αξιοποιώντας τις αντιδράσεις που έπιασε το αυτί μου σήμερα μετά την σύλληψη και κακοποίηση των τεσσάρων στο Βελβεντό.
Σύντομα να υπογραμμίσω ότι για καθένα "καλά τους κάνανε" που άκουγα , εγώ σκεφτόμουνα ότι άλλο ένα "καλά κάνανε που πήραν τα Καλάσνικοφ" ακούγονταν κάπου εκείνη τη στιγμή. Και ανάμεσα σε αυτά τα "καλά κάνανε" και των δυο πλευρών, κάποιοι διπλανοί μας αύριο θα είναι όντως με τα Καλάσνικοφ ή τα ματσούκια στα χέρια.
Δυστυχώς η υποχώρηση της πολιτικής , δηλαδή της Δημοκρατίας που εξασφαλίζει συνύπαρξη, και αφήνει την βία σε όλως εξαιρετικές περιπτώσεις να παίζει το ρόλο της "μαμής της Ιστορίας" (και υπό τη διαρκή αξιολόγηση της χρήσης της), οδηγεί στην βία σαν παραγωγό και γεννήτορα της Ιστορίας ασύδοτη , τραγικό υποκατάστατο του δημόσιου λόγου,σαν υλικό περιεχόμενο του μίσους που γεννάνε τα άγρια ένστικτα του ανθρώπου και που αιώνες "πολιτισμού " δεν κατάφεραν να εξαλείψουν .
Το λεπτό κέλυφος του "πολιτισμού" (λέξης με κοινή ρίζα με την Πόλη και την Πολιτική) σπάει τελικά πολύ εύκολα σε δύσκολες ώρες και μετατρέπει την αντιπαράθεση και την πάλη των απόψεων , συμφερόντων και ιδεών σε μισαλλοδοξία .Όταν δε συναντάται με την" ιδεολογία" (δηλ την ψευδή συνείδηση των πραγμάτων) το κτήνος αποκτά πολύ καθημερινό πρόσωπο.Τόσο καθημερινό και διπλανό μας που δεν δικαιούμαστε να "πέφτουμε από τα σύννεφα".
Ο δρόμος έχει ανοίξει (αρχικά με φαινομενικά ασήμαντες συμπεριφορές) και τώρα έχει επεκταθεί από την Βουλή και τα τηλεοπτικά παράθυρα, ως την καθημερινή οργίλη συμπεριφορά στο δρόμο "δι΄ασήμαντον αφορμή" , και από τα σχολεία ως τις συμμορίες της γειτονιάς.
Ουδείς αθώος....
